-Άντε πάμε...
-Πού;
-Ε,πάμε κάπου να χαζέψουμε...
-Αααα.....Αυτό το 'χω ξανακάνει...
-Μπα;
-Μάλιστα!
Αυτή είναι η λέξη που θα μπορούσε να μεταφέρει την ατμόσφαιρα που δημιούργησαν οι Ciccada καθώς πετούσαν με τις μελωδίες του αριστουργηματικού The Snow Goose των Camel.
Στην οθόνη τα σκίτσα της σχετικής νουβέλας του Paul Gallico διαδέχονταν το ένα τ' άλλο και η μουσική μας ταξίδευε σαν σε παραμύθι.
ονειρεμένες φωνές των Δήμητρα Σπέλα και Ευαγγελίας Κοζώνη με το ακορντεόν της.
Dad & Daught λοιπόν...., μια συνομιλία-συνεργασία με υπέροχο αποτέλεσμα..μια και όπως λέει ένα ρηθέν "ο παλιός είναι αλλιώς, αλλά και ο νέος είναι ωραίος".
Η βραδιά άνοιξε με τις εξαιρετικές μουσικές επιλογές του αγαπημένου μας «Αντιθεσαίου», Σπύρου Τσατίρη.
Η κιθάρα του γλυκιά, ουσιαστική, αριστοτεχνική,αλλά και μ’ ένα καταγγελτικό δυναμισμό, σχεδόν εφηβικό γέμιζε το χώρο και ισορροπούσε άψογα και υποδειγματικά δίπλα στην παρουσία των πλήκτρων, του σαξόφωνου ή του φλάουτου του δεξιοτέχνη Νικόλα Νικολόπουλου.
Οι στυλοβάτες του συγκροτήματος, ο ακούραστος Βαγγέλης Ευσταθίου και ο εκπληκτικός Μιχάλης Νικολαΐδης στο μπάσο, επάξια έγιναν αποδέκτες μεγάλων επευφημιών από το κοινό. Ένα συγκλονιστικό rhythm section, που εξαιτίας της πολύχρονης συνεργασίας του έχει πετύχει την απόλυτη επικοινωνία και τον απίστευτο συγχρονισμό.
Η θρυλική μπάντα για άλλη μια φορά έπαιξε με δύναμη και αρτιότητα,αποδεικνύοντας πως η αξία της παραμένει αναλλοίωτη μέσα σ΄αυτά τα 40 χρόνια συνεχούς ενεργής δράσης στη μουσική σκηνή!
Ο κ Ιάσονας Μελισσηνός έστησε τον μπερντέ του, με το δράκο και τον Μ.Αλέξανδρο - ζωγραφισμένος απο το χέρι του γνωστού ζωγράφου Φώτη Ράμμου (1920-1992) - για άλλη μια φορά στο χώρο μας!!!!