Υπέροχος Yiannis Monos (πολύ μας είχε λείψει) !!!!!
Πληθωρική η παρουσία του βιρτουόζου του Hammond B3 organ (το αποκαλούμενο "κτήνος") στην ΑΝΤΙΘΕΣΗ [18/2/2023], σε μία μουσική υπεραφθονία δεξιότητας και υψηλής τεχνικής.
Μαγεία στα χέρια του το Hammond και η φυσαρμόνικα. Εκπληκτική η φωνή του.
Όλα τόσο πλούσια σε ατμόσφαιρα και εντέλεια, πόσο μας άρεσε και μας παρέσυρε....
TOO DARN HOT / COMING HOME / I BELIEVE TO MY SOUL/ I GET THE BLUES WHEN IT RAINS/ FLY ME TO THE MOON/ WHAT NOW MY LOVE / ROAD SONG / ALL THE WAY …………….
Εμπνευσμένη, οπωσδήποτε, η συνεργασία του, σε τρίο, με τον εξαιρετικό στα τύμπανα Στράτο Παπαϊωάννου, που μας «τρέλανε» με τα παιξίματά του και τον επίσης καταξιωμένο κιθαρίστα της Τζαζ Γιάννη Λουκάτο να μαγεύει το κοινό με το πολύ προσωπικό του στυλ στο παίξιμό του.
Σε αυτή την τόσο ζεστή μουσική βραδιά, ωραία στιγμή για όλους, όταν ανέβηκαν για τζαμάρισμα με τον Γιάννη Μόνο, οι φίλοι από τα παλιά κι αγαπημένοι μουσικοί για την ΑΝΤΙΘΕΣΗ, Γιώργος Χρυσόπουλος (κιθάρα) και Χρήστος Ανδριανός (Ντράμς), άλλοτε μέλη του συγκροτήματος Shady Roots.
Υπέροχο live κι ευχαριστούμε θερμά γι αυτό, τον εξαιρετικό Yiannis Monos, που όσο και να μας παίξει, ποτέ δεν είναι αρκετό, διότι διαθέτει πολύ αίσθημα για τη μουσική και τα αγαπημένα του μουσικά όργανα κι αυτό ο κόσμος το εισπράττει.
Και φυσικά θερμές ευχαριστίες στους υπέροχους τζαζίστες και όχι μόνο, Γιάννη Λουκάτο και Στράτο Παπαϊωάννου.
Οι πραγματικά υπέροχοι μουσικοί Μελέτης Πόγκας και Βασίλης Τζαβάρας ενθουσίασαν, στο live της Αντίθεσης, το βράδυ του Σαββάτου 28/1/ 2023, τον κόσμο και τους μουσικούς που παρευρέθησαν για να τους ακούσουν, με τις εκτελέσεις τους και την μεγάλη μουσική τους γκάμα.
Με επιλογές από Duke Ellington, Bessie Smith, ξεσηκωτικά swing, μέχρι Tom Waits, J.J. Cale και Jimmi Hendrix δημιούργησαν μία ξεχωριστή μουσική βραδιά στη σκηνή της Αντίθεσης με μία πολύ συναισθηματική και συγκινητική προσέγγιση.
Οι εναλλαγές των μουσικών οργάνων επί σκηνής, πότε δηλαδή πιάνο με ηλεκτρική κιθάρα ή και φυσαρμόνικα και πότε δύο ηλεκτρικές κιθάρες με ή χωρίς τη συνοδεία φυσαρμόνικας, από μόνες τους δημιουργούσαν ένα συνεχόμενο ενδιαφέρον και προσμονή για το επόμενο κομμάτι τους.
Το αυθόρμητο τζαμάρισμα δε (αγαπημένη συνήθεια στην Αντίθεση), με τους Lowdown Hustlers (Γιώργος Χρυσόπουλος κιθάρα και Ορέστης Τάνης φυσαρμόνικα/φωνή), ενθουσίασε το κοινό, που τους χειροκροτούσε με μεγάλη ζωντάνια και χαρά!!
Ξεχωριστές όμως και οι ιστορίες, που μας διηγήθηκε ο Μελέτης Πόγκας για κάποια τραγούδια, μεταξύ των οποίων κι αυτή για τον άδικο θάνατο της μεγάλης τραγουδίστριας της Τζαζ Bessie Smith.
Η Bessie είχε τροχαίο ατύχημα και το ασθενοφόρο, που ήρθε να την παραλάβει, μόλις διαπίστωσε, πως είναι έγχρωμη γυναίκα, έφυγε, γιατί αυτό το ασθενοφόρο ήταν μόνο για λευκούς.
Ετσι η Bessie έχασε στην άσφαλτο τη ζωή της, περιμένοντας άλλο ασθενοφόρο, γιατί είχε λάθος χρώμα.
Με τη σειρά μας ευχαριστούμε τους εκλεκτούς μουσικούς Μελέτη Πόγκα και Βασίλη Τζαβάρα τόσο γι αυτό το live, όσο και για την παραπάνω ευαισθησία τους, η οποία μας άγγιξε όλους και από εκείνη τη στιγμή και μετά η μουσική τους απέκτησε για εμάς ένα βαθύτερο νόημα και συναίσθημα.
Ο Μελέτης Πόγκας κι ο Βασίλης Τζαβάρας παίζουν μαζί από το 1995 και είναι ενεργά μέλη της jazz-blues αθηναϊκής σκηνής από τότε.
Το 1995 (μέχρι το 2012) δημιούργησαν μαζί με τους Γιάννη Καραγιάννη και Γιάννη Νοταρά το group “TAKE THE MONEY AND RUN”, από τα πρώτα συγκροτήματα που έπαιξαν swing στην Ελλάδα, με δύο δισκογραφικές δουλειές στο ενεργητικό τους, “How the story goes…” (2003) και “Aged 15 Years – Live” (2010).
Από τον Robert Johnson μέχρι τον Tom Waits και από τον Duke Ellington μέχρι τον Fats Waller το ντουέτο αντιλαμβάνεται αυτή την περιήγηση σε ήχους και εποχές σαν μια περιπέτεια σε jazz και blues μονοπάτια…
Αξέχαστο θα μας μείνει το live του Σαββάτου 14 Ιανουαρίου στην Αντίθεση με τους αγαπημένους μας μουσικούς Simos Kokavesis και Νίκο Σκιαδόπουλο, που έκαναν ένα ολόκληρο ακροατήριο να κρατάει την ανάσα του σε κάθε κομμάτι, που έπαιζαν.
Ο πολυτάλαντος και πολύπλευρος , Simos kokavesis , διακεκριμένος μουσικός στην Ελλάδα και το εξωτερικό, για άλλη μία φορά μάγεψε τον κόσμο με το αστείρευτο ταλέντο του και τις υπέροχες ακουστικές εκτελέσεις του σε αγαπημένες ροκ, μπλουζ και φολκ επιλογές!!!
Η αφοσίωσή του στη μουσική και στην κιθάρα του είναι τόσο παραστατική, που δεν μπορείς να τραβήξεις το βλέμμα σου από αυτά τα δάχτυλα, που απογειώνουν το κάθε κομμάτι.
Μοναδικά κιθαριστικά ανεβοκατεβάσματα σε ένταση, πολλές στιγμές σαν ένας ψίθυρος, με τον κόσμο να σιωπά και να του δίνει το "χώρο" να παίξει όσο σιγά ήθελε, πριν ανεβάσει "τα γκάζια" και ξεσπάσει η κιθάρα του σε ένταση και ρυθμό!!!
Ατελείωτη η δεξιοτεχνία του κι ανυπόμονη να ξεσπάσει η "ροκιά", που τον διακατέχει ακόμα κι όταν παίζει μπλουζ, φολκ ή κάντρυ με αποτέλεσμα το κοινό να ξεσηκώνεται και να τον καταχειροκροτά με ξέφρενο ενθουσιασμό.
Κι αν μιλάμε για αγάπη, αφοσίωση και δεξιοτεχνία στη μουσική, ε, τότε μιλάμε σίγουρα και για τον βιρτουόζο της φυσαρμόνικας Νίκο Σκιαδόπουλο, που ακόμα αντηχούν στα αυτιά μας οι φυσαρμόνικές του και το ηχόχρωμά τους περιβάλλει ολόκληρη την Αντίθεση!
Εξαιρετική η φωνή του, υπέροχες οι εκτελέσεις του και καταπληκτική η σκηνική του παρουσία!! Απογείωση στα χέρια του αυτό το μικρό πνευστό αριστούργημα!!!
Ενα δεμένο ντουέτο στο ξέφρενο αγκάλιασμα των δύο μουσικών οργάνων, με μία μουσική ποιότητα, που δύσκολα συναντάς και οι δύο αξιαγάπητοι καλλιτέχνες επί σκηνής να μας κλέβουν τις καρδιές!!!!!
Τί να πρωτοθυμηθούμε;
Το One Way Out ( Elmore James)
Got My Mojo Working ( Muddy Waters)
Hey, hey ( Neil Young),
My babe ( Little Walter)
Who do you love ,
Bob Dylan, Bobby Blue Bland και πόσα άλλα;;;
Τόσο αυθεντικές αυτές οι rock/blues βραδιές στην Αντίθεση, που δεν θέλεις να τελειώσουν.
Αν μπορούσες ξανά όλο από την αρχή!!!
Ευχαριστούμε με πολλή αγάπη Simo & Nick κι ανυπομονούμε για το επόμενο live τους στη Μουσική μας Σκηνή!!!
Οι Lowdown Hustlers, στη μουσική σκηνή της Αντίθεσης [10/12/22], που κατέφθασαν με την κιθάρα και τις αμέτρητες φυσαρμόνικές τους, μας επιβεβαίωσαν αυτό, που φάνηκε ότι θα ακολουθήσει.
O Ορέστης Τάνης [vocals/ Harmonica] και ο Γιώργος Χρυσόπουλος [Guitar] φέρνοντάς μας τα τραγούδια των πραγματικών θρύλων των blues, Sonny Boy Williamson, jimmy Rogers, Howlin’ Wolf, Little Walter και πολλών άλλων μεγάλων μουσικών της μπλουζ σκηνής του Σικάγο, με πολύ σεβασμό για το είδος, δεξιοτεχνία και συναίσθημα, γύρισαν το χρόνο πίσω και μας ταξίδεψαν σε εκείνα «τα στέκια» του Σικάγο της δεκαετίας του 1950 μεταμορφώνοντας το χώρο..
Η φυσαρμόνικα, που πότε μας μελαγχολεί και πότε μας ξεσηκώνει με τον ξέφρενο ρυθμό της, σφραγίζει τη βραδιά και προκαλεί έντονες συγκινήσεις.
Μία άνευ όρων συναισθηματική παράδοση στη bluesy αίσθηση που δημιουργεί.
Κι από την άλλη η κιθάρα, ο πιστός φίλος των bluesmen, που πάνω της ξεφόρτωναν όλα τα βάσανα μιας ολόκληρης φυλής, καθώς και της αγάπης, προκαλούσε τις δικές της συγκινήσεις με την μελωδία της.
Όταν δε, παίχτηκε το συναρπαστικό “Money marbles and chalk” [ jimmy Rogers ], το “Trust me baby” [Sonny Boy Williamson] και το Mean old Frisco [Little Walter], η βραδιά έφτασε στο απόγειο.
Μεγάλο προνόμιο για όλους όσους παρευρεθήκαμε σε αυτό το live, όχι μόνο, διότι τέτοιες μουσικές δεν τις βρίσκεις εύκολα, αλλά κυρίως για τη σύνθεση της μπάντας, δηλαδή η παρουσία δύο μόνο οργάνων [κιθάρα-φυσαρμόνικα], σε συνδυασμό με την μπλουζ φωνή και άρθρωση του Ορέστη Τάνη, δημιουργεί μία πολύ αυθεντική και νοσταλγική παρουσίαση αυτής της τεράστιας μουσικής των blues.
Ευχαριστούμε θερμά τους Lowdown Hustlers για την ξεχωριστή βραδιά που μας πρόσφεραν με τις θρυλικές μουσικές που έπαιξαν και για τον τρόπο που τις έπαιξαν.
Μία συνέντευξη συζήτηση με τους Ribbons of Euphoria, οι οποίοι στο ξεκίνημα αυτής της γνωριμίας, έπαιξαν ζωντανά αγαπημένα κομμάτια αλλά και κομμάτια από τον καινούργιο τους δίσκο "You Don't Care", που κυκλοφόρησε το 2022.
Γιώργος Αντίθεση: Σας καλωσορίζουμε, εν όψει του 3ου progressive rock festival που θα πραγματοποιήσει η Αντίθεση. Στο πλαίσιο αυτό, θα ήταν καλό, το κοινό να γνωρίζει την ιστορία των συγκροτημάτων που θα συμμετέχουν.
Θα ξεκινήσουμε κάπως διαφορετικά, ζητώντας σας να μας πείτε κάτι που δεν σας έχουν ρωτήσει ποτέ και επιθυμείτε να το αναφέρετε.
Νίκος Πουλάκης (κιθάρα,φωνή): Έχεις κάνει την πιο δύσκολη ερώτηση. Δεν με έχει ρωτήσει ποτέ κανείς, “γιατί γράφεις τραγούδια;”. Η απάντηση είναι πολύ απλή: είναι μία εσωτερική ανάγκη. Η ανάγκη του να εξωτερικεύσεις κάτι που συμβαίνει μέσα σου.
Όλοι θεωρούν αυτονόητο, ότι γράφεις τραγούδια για να βγάλεις χρήματα ή για να προβληθείς. Δεν είμαστε όμως,όλοι έτσι. Κάποιοι έχουν απλώς την εσωτερική ανάγκη να πουν κάτι. Οπότε, καθόμαστε και το φτιάχνουμε με ένα καλλιτεχνικό τρόπο, αυτό το κάτι. Δεν θέλουμε να το πούμε στο καφενείο με τους φίλους μας, θέλουμε να το διανθίσουμε με στοιχεία τα οποία δεν είναι καθημερινά.
Γιώργος Δασκαλάκης(κιθάρα): Πάνω στο ίδιο θέμα, από ένα σημείο και μετά, έχοντας παίξει μουσικές άλλες, γράφεις μουσική για να ανακαλύψεις, τί σου ταιριάζει εσένα πιο πολύ.
Δηλαδή, από όλα αυτά που έχεις παίξει, που έχεις μελετήσει, που έχεις ακούσει, τί σου βγαίνει. Όπως όταν μιλάς. Αναλόγως με ποιους έχεις μιλήσει, τι βιβλία έχεις διαβάσει, τι ταινίες έχεις δει, τι ταξίδια έχεις κάνει, θα μιλήσεις και ανάλογα. Κάπως έτσι, είναι και η μουσική. Είναι ένας τρόπος να ανακαλύψεις το τί είσαι και το τί μπορείς.
Αλλά, πέρα από αυτό, σου δίνει και μία ηθική ικανοποίηση, το να νιώθεις ότι παράγεις κάτι, πέρα από το να αναπαράγεις.
Χάρης Σιδέρης(μπάσο): Με έχει καλύψει ο Νίκος. Δηλαδή, κανείς δεν μου έχει κάνει αυτή την ερώτηση. Το γιατί να γράψεις μουσική.
Στέλιος Αλέξης(ντραμς): Επίσης, κι εγώ με τα ντραμς είχα από μικρός μία ευαισθησία, αλλά τα έπιασα μετά την ενηλικίωση. Αλλά, εκεί νομίζω που ψήθηκα αρκετά για να ασχοληθώ, είναι ότι ένιωθα ότι λείπει κάτι πιο πολύ, πάνω στα ντραμς, στην Ελλάδα, και θα ήθελα να το εξελίξω, να φτιάξω δικά μου πράγματα, τα οποία να είναι λίγο πρωτοπόρα σχετικά, όσο μπορώ. Εφόσον φυσικά, υπάρχει και η κατάλληλη σύνδεση και παρέα μουσικών.
Είμαι πρόσφατο μέλος στο συγκρότημα, μπήκα τον Οκτώβρη του 2021.
Χάρης Μπότσης(πλήκτρα): Εμένα, απλά βγάζει νόημα στη ζωή μου, δεν μπορώ να το εξηγήσω.
Γιώργος Αντίθεση: Η κιθάρα ήταν το πρώτο σου μουσικό όργανο, Νίκο; Και πώς ήρθε έπειτα, η ιδεά για αυτό το σχήμα; Ποιοι το ξεκίνησαν;
Νίκος Πουλάκης: Ναι, όταν ξεκίνησα, γρατζουνούσα μία μισοχαλασμένη κλασική κιθάρα ενός θείου, ο οποίος δεν βρίκεται πια εν ζωή. Καλός άνθρωπος.
12/5/2019, Progressive Rock Days Vol II festival Αντίθεση
Οι Ribbons δημιουργήθηκαν αρκετά χρόνια αργότερα, ως η μετεξέλιξη του πρώτου καλού group που είχαμε, όπου παίζαμε διασκευές classic rock, πριν σκεφτούμε καν να γράψουμε μουσική.
Γιωργος Αντίθεση: Ποιο ήταν το όνομα του και ποιοι συμμετείχαν;
Νίκος Πουλάκης: Λεγόταν Pelotas en Fuego, ήταν ισπανική μετάφραση του Balls on Fire.
Τότε παίζαμε με τον Θανάση Στρογγύλη, ο οποίος ήταν και ο original ντράμερ των Ribbons of Euphoria. ‘Ηταν ο Νίκος Κραβαρίτης στο μπάσο, κι εγώ κιθάρα, προφανώς. Τραγουδιστής ήταν ο Δημήτρης Μιχαλόπουλος, ο οποίος αργότερα έφτιαξε μία funk μπάντα. Και ο Θάνος Καρακαντάς στα πλήκτρα, ο οποίος είχε έρθει στα δύο τελευταία χρόνια των Pelotas en Fuego.
Σας περιμένουμε στις 10 Δεκέμβρη 2022 για μία αυθεντική blues βραδιά, με τους Lowdown Hustlers!
Στις 19:30.
Είσοδος ελεύθερη.
Λιοσίων 216
Οι Lowdown Hustlers είναι μία blues μπάντα από την Αθήνα, που την χαρακτηρίζει ο αυθεντικός ηλεκτρικός ήχος του Chicago της δεκαετίας του '50.
Σε φωνή και φυσαρμόνικα ο Ορέστης Τάνης, ένας λάτρης του είδους από το 2010, ταυτίστηκε με τον ήχο της φυσαρμόνικας του Little Walter στο "Juke", όταν το άκουσε για πρώτη φορά.
Έχει επιρροές από Little Walter, Big Walter Horton, Sonny boy Williamson και Kim Wilson.
Στην κιθάρα ο Χρυσόπουλος Γιώργος βασισμένος στο στυλ των Jimmy Rogers, Robert Nighthawk, Eddie Taylor βάζει τα θεμέλια του groove χτίζοντας μια σταθερή βάση για τις ξέφρενες μελωδίες της φυσαρμόνικας.
Η βραδιά αφιέρωμα, που διοργάνωσε η Αντίθεση το Σάββατο 26/11/2022 προς τιμήν του αγαπημένου όλων μας Δημήτρη Πολύτιμου [από αυτούς που ξεκίνησαν το ροκ την Ελλάδα], θα μείνει βαθιά αποτυπωμένη στη καρδιά μας και στη μουσική σκηνή της Αντίθεσης, που ο ίδιος θεωρούσε σπίτι του.
Πλήθος εξαιρετικών μουσικών, τους οποίους ευχαριστούμε έναν-έναν προσωπικά, τίμησαν με την παρουσία τους τον ίδιο και φυσικά την Αντίθεση.
Μοιράστηκαν και μοίρασαν απλόχερα στον κόσμο, αλλά και μεταξύ τους, την πιο βαθιά αξία της μουσικής, αυτή που καταργεί κάθε σύνορο κι ενώνει τους ανθρώπους.
Με τις πρώτες νότες της κιθάρας του καταξιωμένου bluesman Αντρέα Γκομόζια, [ Μέλη μαζί με τον Δ. Πολύτιμο των DRIFTING AROUND], που με το αισθαντικό κι αυθεντικό του παίξιμο, ανάβει την πρώτη σπίθα για τη μεγάλη βραδιά που μας περιμένει, μαζί με το συγκρότημά του BLUES REVENGE [πραγματικά υπέροχοι οι: Τάσος Δρίτσος-μπάσο, Νίκος Δαμουλιάνος-πλήκτρα και Ζαφείρης Τσίναλης-τύμπανα] με guest στο Hammond τον εκπληκτικό Γιώργο Κοντραφούρη [κορυφαίας διεθνούς καλλιτεχνικής αξίας μουσικός και μεγάλος δάσκαλος] ο κόσμος ξεσηκώνεται και η μαγεία της μουσικής τους, απλώνεται απ’ άκρη σε άκρη στην Αντίθεση.
Η ζεστασιά της μουσικής τους, η υψηλή ποιότητα στο παίξιμο και τον ήχο τους και η φωνή του Αντρέα Γκομόζια δημιουργούν την μοναδικής αξίας για όλους μας, αυθεντική ατμόσφαιρα που αρμόζει στο αφιέρωμα της βραδιάς.
Κι οι συγκινήσεις συνεχίζονται, καθώς στο διάλειμμα αρχίζουν τα πρώτα τζαμαρίσματα. Συγκινητική η στιγμή που ο νεαρός πληκτράς Κωνσταντίνος Χριστοδούλου, μαθητής του Δημήτρη Πολύτιμου, θα ζητήσει να παίξει προς τιμήν του δασκάλου του με το συγκρότημά του (Κωνσταντίνος-μπάσο, Χρήστος-ντραμς, Γιώργος-κιθάρα, Άγγελος-κιθάρα) και φυσικά η Αντίθεση, θα δώσει το βήμα. Μπραβο σε όλα τα παιδιά.
Στη συνέχεια θα τζαμάρει με την κιθάρα του ο Τάκης Μακρής, [από τους πιο παλιούς underground μουσικούς της ροκ στην Ελλάδα], με το καθαρόαιμο ροκ-μπλουζ, που τον χαρακτηρίζει στο παίξιμό του, συνοδεία του επίσης μοναδικά ταλαντούχου αριστερόχειρα μπασίστα, Γιώργου Βαρτή, και του παλαίμαχου ντράμερ Γιώργου Χανδρινού και ο κόσμος θα τους καταχειροκροτήσει.
Οι συγκινήσεις δεν έχουν τέλος, η σκηνή γεμίζει πάλι με άλλους άξιους μουσικούς.
Τον Τάκη Μακρή θα διαδεχθεί στην κιθάρα ο υπέροχος Giotis Blues Kyttaris και το τρίο θα συντροφεύσει στα πλήκτρα ο Μάνος Σαριδάκης, [το 2006 κατατάχθηκε στους 25 καλύτερους jazz πιανίστες του κόσμου κάτω των 30 ετών], ο οποίος μαζί με τον Γ.Χανδρινό στα τύμπανα, θα παραμείνουν στη σκηνή για να υποδεχθούν τους γλυκύτατους αδερφούς κιθαρίστες Στέλιο(πατέρας του Μάνου) και Κώστα Σαριδάκη [ιδρυτής των Blues United Musicians, το πρώτο blues συγκρότημα στην ΑΘήνα και οι δύο τους από τους παλαιότερους bluesmen], οι οποίοι, παρέα στο μπάσο πλέον, με τον εξαιρετικό Παντελή Βασιλείου, μας συνεπήραν, με τη ζωντάνια και την αυθεντικότητα τους.
Η μεγάλη έκπληξη όμως της βραδιάς έρχεται με την εμφάνιση του Άλκη Παναγιωτίδη [ντράμερ και ιδρυτικού μέλους μαζί με τον Δημήτρη Πολύτιμο των θρυλικών M.G.C, αλλά και ηθοποιός, θυμίζουμε την αξέχαστη συνεύρεση των δυο τους στην ταινία του Ν. Νικολαϊδη «Τα κουρέλια τραγουδάνε ακόμα»].
Μία μοναδική μουσική συνεύρεση στήνεται αναπάντεχα μέσα στην Αντίθεση, η οποία άλλωστε ενθαρρύνει συμπράξεις και ο Άλκης Παναγιωτίδης παίρνει θέση στα τύμπανα κι ο Γιώργος Κοντραφούρης στο Hammond. Τα δυο λόγια που θα θελήσουν να πουν πριν να παίξουν για τον Δημήτρη Πολύτιμο, θα δώσουν ακόμα μεγαλύτερο βάθος στο συναίσθημα.
Οι δυο τους, που θαυμάζουν όπως μας είπαν ο ένας τον άλλον, η μουσική ευφορία που αισθάνθηκαν χάριν αυτής της συνάντησης, ήταν απερίγραπτη καθώς ένωσαν τις δυνάμεις τους, για να παίξουν το “Softly As In A Morning Sunrise” το μουσικό θέμα από «Τα κουρέλια τραγουδάνε ακόμα».
«Ένα μεγάλο ευχαριστούμε εκ μέρους όλων των παρευρισκομένων γι’ αυτό το μουσικό δώρο».
Ο Αντρέας Γκομόζιας με τους BLUES REVENGE και βεβαίως τον Γιώργο Κοντραφούρη, ανεβαίνουν για το «κλείσιμο» ξανά στη σκηνή, αυτή τη φορά όμως στην παρέα τους τζαμάρει μαζί τους ο εξαιρετικός κιθαρίστας Μελέτης Πόγκας, με τον Άλκη Παναγιωτίδη να παραμένει στα τύμπανα, αφού ο Ζαφείρης Τσινάλης του παραχώρησε τη θέση του, ο δε Ζαφείρης Τσινάλης να πιάνει τη φυσαρμόνικά του και να μας ποτίζουν μπλουζ.
Οι εναλλαγές δεν έχουν τέλος, ο Άλκης Παναγιωτίδης καταχειροκροτούμενος παραχωρεί στον Ζαφείρη Τσινάλη τα τύμπανα και ο Μελέτης Πόγκας παραχωρεί τη θέση του στον εξαίσιο κιθαρίστα Γιώργο Χρυσόπουλο, που κι αυτός παίρνει την κιθάρα του κι ανεβαίνει να προστεθεί σε αυτή την αστείρευτη μουσική παρέα που έχει ανοίξει κι αγκαλιάζει τη μουσική.
Ο κόσμος χαμένος μέσα σε αυτή την πανδαισία μουσικών, ταξιδεύει μαζί τους μέχρι την τελευταία νότα τους.
Κι όταν η βραδιά τελειώνει, όλοι θέλουν να πλησιάσουν τους μουσικούς, να τους ευχαριστήσουν και να τους σφίξουν το χέρι.
Να πουν δυο κουβέντες μαζί τους και να θυμηθούν κάτι για τον Δ.Πολύτιμο. Το ίδιο κάνουν κι οι μουσικοί μεταξύ τους.
Βαθιά ανθρώπινες σκηνές και συνομιλίες.
Κάποιοι μάλιστα θυμήθηκαν παλιές εικόνες από τον Δημήτρη Πολύτιμο, με το πιάνο του φορτωμένος να ανεβαίνει τα βράδια με τα πόδια την Ηπείρου.
Η εκδήλωση αφιέρωμα στον Δημήτρη Πολύτιμο είχε προγραμματιστεί, αρχικά, για τον Μάιο του 2020. Ακυρώθηκε όμως, τότε, λόγω των συνθηκών.
Μέσα στα δύσκολα χρόνια που ακολούθησαν, μιλώντας μαζί του, και με τον Αντρέα Γκομόζια, με τον οποίο, έπαιζαν στη σκηνή μας από το 1996 με τους Drifting Around, συμφωνήσαμε, πως θα κάναμε μία συνέντευξη στον Δ.Πολύτιμο και πως το αφιέρωμα αυτό, θα ήταν το πρώτο live της Αντίθεσης, όταν θα ξεκινούσε πάλι.
Τηρούμε την υπόσχεση που του δώσαμε, οπότε η εκδήλωση στις 26/11/2022, θα είναι εξ ολοκλήρου αφιερωμένη σε εκείνον.
Στον Δημήτρη Πολύτιμο, τον άνθρωπο που έβαλε τα θεμέλια του ελληνικού rock, με τους MGC, και που μας συντρόφευε πάντα μουσικά, σε όλα μας τα φεστιβάλ. Από το 1996 με το Genesis, από το 2000 με τη Λέφκα και από το 2013 μέχρι το 2021, όπου και έφυγε, με την Αντίθεση.
Έναν άνθρωπο και καλλιτέχνη που σεβόμαστε, που πάντα σήμαινε και συνεχίζει να σημαίνει πολλά για εμάς. Η θέση του στην καρδιά μας, είναι πάντα γεμάτη.
Για τη συγκεκριμένη βραδιά, θέλαμε τους Blues Revenge, να συντροφεύσει, ο πάντα αγαπημένος μας, Γιώργος Κοντραφούρης, ο κατάλληλος άνθρωπος και μουσικός, για αυτό το από καρδιάς αφιέρωμα.
Μαζί τους, θα τζαμάρουν μουσικοί, που αγάπησαν τον Δημήτρη Πολύτιμο.
Ευχαριστούμε πολύ τον Γιάννη Ηλιάκη (Ciccada,Outward Bound) και τον Jargon (Verbal Delirium), που με τις μουσικές τους και το κέφι τους ομόρφυναν αυτή τη βραδιά καθώς και τους μουσικούς Νικόλα Νικολόπουλο και Γιώργο Μούχο (Ciccada), Νικήτα Κίσσονα (Methexis) και Αλέξανδρο Μαντά (Residuos Mentales), όπως και όλους τους φίλους από την ΛΕΦΚΑ και την Αντίθεση που παραβρέθηκαν και μας τίμησαν με την παρουσία τους.
Το Σάββατο 12 Νοεμβρίου θα ακούσουμε τις μουσικές επιλογές των αγαπημένων μας φίλων και εξαιρετικών δημιουργών της ελληνικής μουσικής prog σκηνής, Jargon (Verbal Delirium) και Γιάννη Ηλιάκη (Ciccada,Outward Bound).
Παρέα τους στα decks και o Γιώργος Genesis.
Σας προσκαλούμε σε μια βραδιά γεμάτη μουσική, σε ένα ταξίδι μέσα στα ηχοχρώματα και στην ένταση των συναισθημάτων της progressive rock μουσικής.
Το Σάββατο 2/10/21, ζήσαμε μια μοναδική μουσική βραδιά,μια ακουστική συναυλία εξέχουσας σημασίας!!!
Η ΑΝΤΙΘΕΣΗ είχε την τεράστια τιμή και χαρά να φιλοξενήσει στη σκηνή της, αλλά και να γνωρίσει από κοντά τον Αμερικανό rock κιθαρίστα Greg Douglass από το Oakland της California.
Τον κιθαρίστα που έχει στη μουσική του φαρέτρα συνεργασίες με τον Van Morrison, τον Paul Butterfield, τους Jefferson Airplane, τους Hot Tuna, τους Steve Miller Band, τον Tom Fogerty, τον Eddie Money.
Ένας μουσικός που στάθηκε στο πλευρό του John Cipollina στο συγκρότημα John Cipollina’s Rave υπογράφοντας μάλιστα το Bad News του άλμπουμ Rave, ενώ το 1977 είχε γράψει το Jungle love των Steve Miller Band.
Ο Greg Douglass με μια ακουστική κιθάρα κάθισε στο κέντρο της σκηνής και μέσα σε μια σχεδόν μυσταγωγική ατμόσφαιρα ζωγράφισε τις μελωδίες του στη folk,rock και blues με τη μουσική του παλέτα.
Το ύφος του πολύ κοντά σε αυτό του Leo Kottke, στον οποίο αναφέρθηκε με αγάπη και θαυμασμό πολλές φορές, ερμηνεύοντας μάλιστα εκπληκτικά το Vaseline Machine Gun.
Μια βραδιά … μέθεξης!!!
Στο τέλος ακολούθησε jam με τον εξαιρετικό, όπως πάντα, Αντρέα Γκομόζια!!! Τα πρόσωπά τους άστραψαν, τα βλέμματά τους διασταυρώνονταν δημιουργικά και οι κιθάρες τους κεντούσαν!
Το Σάββατο λοιπόν γνωρίσαμε έναν γλυκύτατο άνθρωπο, έναν εξαιρετικό κιθαρίστα και γίναμε κοινωνοί μιας αλησμόνητης βραδιάς.
Σε ευχαριστούμε πολύ Greg Douglass!
Επίσης ένα μεγάλο ευχαριστώ στον Μιχάλη Λημνιό, που φρόντισε με αγάπη να μας γνωρίσει τον μεγάλο αυτό καλλιτέχνη!!
Σαν ξεκίνημα, οι Ciccada παρουσίασαν ζωντανά κάποια κομμάτια από τον νέο τους δίσκο “Harvest”, που κυκλοφόρησε τον Απρίλιο του 2021 σε CD και αναμένεται η κυκλοφορία του στις 28 Μαΐου 2021 σε βινύλιο.
Τα μέλη των Ciccada είναι:
Δήμητρα Σπέλα-vocals
Ευαγγελία Κοζώνη-vocals
Γιώργος Μούχος- 6- and 12-string acoustic guitars, electric guitar
Νικόλας Νικολόπουλος- flute, clarinet, tenor and baritone saxophones, recorder, piano, electric piano, organ, Mellotron, synthesizers, harpsichord, Clavinet, glockenspiel, backing vocals
Μαριέτα Τσακμακλή- soprano, alto and baritone saxophones, backing vocals
Γιώργος Αντίθεση: Θα καλωσορίσουμε τους φίλους μας. Είμαστε κάτι παραπάνω από φαν.
Ήταν πολύ συγκινητικό και πολύ ανθρώπινο αυτό που έγινε, αυτή η παρουσίαση των κομματιών, που μόλις κάνατε. Χαρήκαμε ιδιαίτερα, γιατί νομίζουμε ότι πρέπει να γίνονται πράγματα και όχι κάποιος απλώς να περιμένει να πεθάνει.
Να αναφέρουμε ότι προτιμούμε οι συνεντεύξεις που κάνουμε, να μην γίνονται με τον πολύ έξυπνο σημερινό τρόπο.
Τι θέλω να πω. Ότι υπάρχει μία ανάγκη κάποιος που ενδιαφέρεται, να γνωρίζει ποιοι μουσικοί έπαιξαν σε ένα σχήμα, ποιες είναι οι επιρροές, πώς δημιουργήθηκε αυτό το σχήμα, τί λένε αυτοί οι άνθρωποι, πώς ξεκίνησαν. Να μαθαίνει έτσι ανθρώπινα, αυτό που δημιουργείται και προχωράει.
Eπίσης, τα τελευταία χρόνια πολλές συνεντεύξεις γυρίζουν γύρω από θέματα που δεν ενδιαφέρουν κανέναν. Δημοσιογράφοι ρωτούν αν έπαιρνε κάποιος ναρκωτικά ή αν ήταν στη φυλακή ή αν έδειρε κάποιος μουσικός κάποιον ή αν κάποιος έκανε τζόγο ή οτιδήποτε άλλο.
Γιάννης Ηλιάκης: Καλά, εμείς δεν έχουμε και τέτοια!! (γέλια)
Γιώργος Αντίθεση: Το ξέρω!
Αυτό είναι το σκεπτικό. Και το ονομάσαμε Ζωντανή Μουσική Ιστορία.
Είμαστε ερασιτέχνες, δεν έχουμε σχέση με τη δημοσιογραφία, οπότε, ας ξεκινήσουμε απλά.
Ας αρχίσουμε από τα μέλη που το σκέφτηκαν στην άρχη, τον Νικόλα Νικολόπουλο και τον Γιώργο Μούχο. Πώς γνωριστήκατε και πώς ξεκινήσατε το σχήμα;
Νικόλας Νικολόπουλος: Με τον Γιώργο βρεθήκαμε στο χώρο του ωδείου. Είχαμε σχέση μαθητή με καθηγητή, αλλά αυτό στα χαρτιά, γιατί από την πρώτη μέρα καταλάβαμε ότι θα κινηθούμε σε άλλα επίπεδα.
Πέσανε οι πρώτες μουσικές προτιμήσεις, και μετά μόνο μάθημα δεν κάναμε! Συζητούσαμε για rock σχήματα, και πέντε λεπτά πριν τελειώσει η ώρα κάναμε και λίγο μάθημα!
Γιώργος Αντίθεση: Ποια όργανα μαθαίνατε στο ωδείο;
Νικόλας Νικολόπουλος: Ήμουν ο δάσκαλος του στη μουσική δωματίου, φλάουτο εγώ, κιθάρα εκείνος.
4/7/2016 live 1o Progressive Festival Αντίθεση
Γιώργος Μούχος: Κάποια στιγμή χαθήκαμε. Δηλαδή, κάναμε μαζί ένα χρόνο και μετά συνέχισα με τον Βασίλη Μαστοράκη γιατί χρειαζόμουν δύο χρόνια μουσική δωματίου για το πτυχίο της κιθάρας. Και όταν επανασυνδεθήκαμε-δεν μας τιμάει πολύ αυτό που θα πω!(γέλια)-αλλά συνδεθήκαμε σε φάση να βρεθούμε να παίξουμε κάνα playstation!
Γιώργος Αντίθεση: Ποια χρονολογία έγινε αυτό;
Γιώργος Μούχος: Ήταν 2003 με 2004. Και αφού ξαναβρεθήκαμε και πήγαινα σπίτι του, παίζαμε και ακούγαμε μουσικές, κάποια στιγμή έφερα την κλασική κιθάρα και του λέω “Έχω γράψει ένα κομματάκι και θέλω-αν θες και ‘συ- να γράψεις μια μελωδία φλάουτο από πάνω”.
Και αυτή ήταν η πρώτη μας ηχογράφηση η οποία είναι off the record, δηλαδή υπάρχει, αλλά δεν την έχουμε αξιοποιήσει. Την είχαμε ονομάσει “Farewell κιθάρα φλάουτο”.
Ήταν one take. Ο Νίκος, άκουγε την μελωδία και έγραφε την ίδια στιγμή την παρτιτούρα.
Αυτή ήταν και η αρχή.
Μου άρεσε εμένα, ενθουσιάστηκα! Προφανώς υπήρχε και φοβερή αλληλοεκτίμηση, όπως επίσης και η σχέση, αρχικά τουλάχιστον σε ένα βαθμό, μαθητή με καθηγητή.
12/5/2019 Progressive Rock Days Vol 2 Αντίθεση
Μετά όμως, όταν του πήγα τη δεύτερη φορά ένα ημιτελές κομμάτι, το “Storyteller”, το οποίο είχε άλλα ονόματα στην αρχή. Tου παίζω το πρώτο riff και του λέω “κάνουμε μία απ’τα ίδια;”.
Αυτό ξεκίνησε σε διαφορετική βάση. Δηλαδή, δεν έγραψε ο Νίκος μία ξεχωριστή μελωδία πάνω στην κιθάρα, αλλά το δουλεύαμε μαζί κάθε φορά που βρισκόμασταν.
Όταν κάποια στιγμή ολοκληρώθηκε, είχαν έρθει φίλοι σε μία γιορτή, του Νίκου αν θυμάμαι καλά, και λέω “Παιδιά, έχουμε να σας παρουσιάσουμε ένα κομμάτι” και έπαιξα εγώ ακουστική και ο Νίκος πλήκτρα.
Αυτή ήταν η πρώτη έκθεση μας στο κοινό.
Δεν είχαμε συνειδητοποιήσει ακόμα ότι έχουμε συγκρότημα ή τί μέλλει να γίνει.
.png)
